Contionary:κάριητι

Oltic

Etymology

From Middle Oltic καριητι, from Old Oltic καριητι, from Proto-Celtic *kariyāti (see *kariyā), from Proto-Indo-European *kh₂er-

Pronunciation

• IPA^(key): [kɐ́ʑɛti]

Verb

κάριητι (káriēti) (Cyrillic spelling кажѣти)

1. (governs genitive) to offend, to transgress, to sin

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

κάριητι conjugation (3rd)			sg			pl			ptcp	ger
			1	2	3	1	2	3
ind	act	pres	κάριη	κάριησι	κάριητι	κάριημου	κάριητε	κάριηντι	κάριηντος	κάριηϝος
		pst.pfv	κάριησσου	κάριησσι		κάριησσομου	κάριησσετε	κάριησσον	κάριημνος
		pst.ipfv	κάριηνεν	κάριητου	κάριη	κάριημες	κάριητες	κάριηντες
		fut.pfv	κάριιζημι	κάριιζησι	κάριιζητι	κάριιζημος	κάριιζητε	κάριιζηντι
		fut.ipfv	κάριιζητεμι	κάριιζητεσι	κάριιζητετι	κάριιζητεμος	κάριιζητετε	κάριιζητεντι
	mid	pres	κάριη	κάριητα	κάριητο	κάριημο	κάριηϝε	κάριηντο	κάριητιος
		pst.pfv						κάριητουνς	κάριητος	κάριητουος
		pst.ipfv			κάριητει			κάριηντις	κάριηζος
		fut.pfv	κάριιζη	κάριιζητα	κάριιζητο	κάριιζημο	κάριιζηϝε	κάριιζηντο
		fut.ipfv	κάριιζητε	κάριιζητετα	κάριιζητετο	κάριιζητεμο	κάριιζητεϝε	κάριιζητεντο
imp	act			κάριη			κάριητις
	mid			κάριητρις			κάριηϝε