Contionary:иминтӏ

Guimin

Etymology 1

From Proto-Indo-European h₁emént.

Verb

иминтӏ • (imint’)

1. to take

   masculine plural present perfective indicative

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

Etymology 2

From Proto-Indo-European yemént.

Verb

иминтӏ • (imint’)

1. to take

   masculine plural nonpast imperfective indicative

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

им "to take"

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
inf			им
pfv	ind	pres	имтӏ	иминтӏ	әмтӏ	әминтӏ	ытӏ	минтӏ
		pst	имытӏ	имнинтӏ	әмытӏ	әмнинтӏ	мытӏ	ынинтӏ
		prf	ӣмтӏ	ӣминтӏ	ӣмтӏ	ӣминтӏ	ӣмтӏ	ӣминтӏ
		fut	имитӏиъ	имәнтӏиъ	әмитӏиъ	әмәнтӏиъ	митӏиъ	мәнтӏиъ
		pass	имтӏә	имрә	әмтӏә	әмрә	ытӏә	ырә
	imp		имтӏуъ	иминтӏуъ	әмтӏуъ	әминтӏуъ	ытӏуъ	минтӏуъ
	ptcp	npst	мәнцӏ
		pst	ынәнцӏ
		pass	мы̄нәс
ipfv	ind	npst	имтӏ	иминтӏ	йәмтӏ	йәминтӏ	иъмтӏ	иъминтӏ
		pst	ӣмтӏ	ӣминтӏ			ӣмтӏ	ӣминтӏ
		pass	имтӏә	имрә	йәмтӏә	йәмрә	иъмтӏә	иъмрә
	ptcp	npst	иъмәнцӏ
		pst	иъмнәнцӏ
		pass	иъмы̄нәс

Etymology 3

From Proto-Indo-European ément.

Verb

иминтӏ • (imint’)

1. to stay, to wait, to remain

   masculine singular past imperfective indicative

   (please add the primary text of this usage example)

   (please add an English translation of this usage example)

мин "to stay, to wait, to remain"

			m		f		n
			sg	pl	sg	pl	sg	pl
inf			мин
pfv	ind	pres	минтӏ	мининтӏ	мәнтӏ	мәнинтӏ	мытӏ	ынинтӏ
		pst	минытӏ		мәнытӏ		мынтӏ
		prf	мимытӏ	мимнинтӏ	мимытӏ	мимнинтӏ	мимытӏ	мимнинтӏ
		fut	минитӏиъ	минәнтӏиъ	мәнитӏиъ	мәнәнтӏиъ	мынитӏиъ	мынәнтӏиъ
		pass	минтӏә	минрә	мәнтӏә	мәнрә	мытӏә	мырә
	imp		минтӏуъ	мининтӏуъ	мәнтӏуъ	мәнинтӏуъ	мытӏуъ	мынинтӏуъ
	ptcp	npst	ынәнцӏ
		pst	мынәнцӏ
		pass	ыны̄нәс
ipfv	ind	npst	минтӏ	мининтӏ	мәнтӏ	мәнинтӏ	мытӏ	ынинтӏ
		pst	иминтӏ	имининтӏ	имәнтӏ	имәнинтӏ	имытӏ	имнинтӏ
		pass	минтӏә	минрә	мәнтӏә	мәнрә	мытӏә	мырә
	ptcp	npst	ынәнцӏ
		pst	мынәнцӏ
		pass	ыны̄нәс