Contionary:hava
Jugsnorsk
Etymology
Inherited from Varhúsnorsk hava, from Old Norse hafa, from Proto-Germanic *habjaną
Pronunciation
- ("hav-" without vowel) [-ˈɑu̯, -ˈɒu̯]
- ("hava-", younger) [-ˈɑː]
Verb
hava
- (transitive) to have
- k'avu fǿða
- I have food
- (transitive, copulative, with temporary qualities) to be
Usage notes
When used with an adjective, vaja expresses permanent qualities, whereas hava expresses temporary qualities.
Both vaja and hava take a nominative object when used as a copula.
Inflection
| present | past | future | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | hava | {{{2}}}a | havt'sa | ||||||||
| participle | havaddi | {{{2}}}j | havt'saddi | ||||||||
| supine | — | havt | — | ||||||||
| active | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havý | haví | hav | {{{2}}}ý | {{{2}}}í | {{{2}}} | havt'sý | havt'sí | havt's | ||
| plural | havuð | havið | havað | {{{2}}}uð | {{{2}}}ið | {{{2}}}að | havt'suð | havt'sið | havt'sað | ||
| mediopassive | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive | imperative¹ | indicative | subjunctive | imperative | ||
| singular | havýsk | havísk | havsk | {{{2}}}ýsk | {{{2}}}ísk | {{{2}}}sk | havt'sýsk | havt'sísk | havt'ssk | ||
| plural | havutsk | havitsk | havatsk | {{{2}}}utsk | {{{2}}}itsk | {{{2}}}atsk | havt'sutsk | havt'sitsk | havt'satsk | ||
1: past imperative is rare