Contionary:àgh

Scots Norse

Etymology

From Old Norse aga, from Proto-Germanic [Term?].

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): /ˈmʲeʎ/

Verb

àgh

1. (transitive) to terrify, scare, spook
2. (intransitive) to be terrifying
3. (impersonal) to be terrified, scared

   àegharr a mic... ― I'm scared...

Conjugation

Conjugation of àgh (regular)

infinitive		àgh(ich)
pres. part.		àghin
past part.		àghadh
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	àghir	àghtir	è h'àghir	è h'àghtir
	past	àghaidhir	àghtaidhir	è h'àghaidhir	è h'àghtaidhir
	fut.	àghist	àghtist	è h'àghist	è h'àghtist
	cond.	àghaidhist	àghtaidhist	è h'àghaidhist	è h'àghtaidhist
cont.	pres.	àghireu	àghtireu	è h'àghireu	è h'àghtireu
	past	àghaidhireu	àghtaidhireu	è h'àghaidhireu	è h'àghtaidhireu
	fut.	àghisteu	àghtisteu	è h'àghisteu	è h'àghtisteu
	cond.	àghaidhisteu	àghtaidhisteu	è h'àghaidhisteu	è h'àghtaidhisteu
perf.	pres.	àghiriò	àghtiriò	è h'àghiriò	è h'àghtiriò
	past	àghaidhiriò	àghtaidhiriò	è h'àghaidhiriò	è h'àghtaidhiriò
	fut.	àghistiò	àghtistiò	è h'àghistiò	è h'àghtistiò
	cond.	àghaidhistiò	àghtaidhistiò	è h'àghaidhistiò	è h'àghtaidhistiò
imp.		àgh	àght	è h'àgh	è h'àght

Mutation

Mutated forms of àgh

radical	h-prothesis	eclipsis
àgh	h'àgh	n'àgh

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.