Contionary:elsc

Scots Norse

Etymology

From Old Norse elska, from Proto-Germanic *aliskōną.

Pronunciation

• (Standard) IPA^(key): //

Verb

elsc

1. (ambitransitive) to love
   1. (passive voice, with at) to be in love

      elscarr tù at mic ― I'm in love with you

2. (transitive, figurative, often with vid) to need

   elscarr mic vid faèdh ― I need food

Conjugation

Conjugation of elsc (regular)

infinitive		elsc(ich)
pres. part.		elscin
past part.		elscadh
		positive		negative
		personal	impersonal	personal	impersonal
ind.	pres.	elscir	elsctir	è h'elscir	è h'elsctir
	past	elscaidhir	elsctaidhir	è h'elscaidhir	è h'elsctaidhir
	fut.	elscist	elsctist	è h'elscist	è h'elsctist
	cond.	elscaidhist	elsctaidhist	è h'elscaidhist	è h'elsctaidhist
cont.	pres.	elscireu	elsctireu	è h'elscireu	è h'elsctireu
	past	elscaidhireu	elsctaidhireu	è h'elscaidhireu	è h'elsctaidhireu
	fut.	elscisteu	elsctisteu	è h'elscisteu	è h'elsctisteu
	cond.	elscaidhisteu	elsctaidhisteu	è h'elscaidhisteu	è h'elsctaidhisteu
perf.	pres.	elsciriò	elsctiriò	è h'elsciriò	è h'elsctiriò
	past	elscaidhiriò	elsctaidhiriò	è h'elscaidhiriò	è h'elsctaidhiriò
	fut.	elscistiò	elsctistiò	è h'elscistiò	è h'elsctistiò
	cond.	elscaidhistiò	elsctaidhistiò	è h'elscaidhistiò	è h'elsctaidhistiò
imp.		elsc	elsct	è h'elsc	è h'elsct

Mutation

Mutated forms of elsc

radical	h-prothesis	eclipsis
elsc	h'elsc	n'elsc

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scots Norse.
All possible mutated forms are displayed for convenience.